de KennisMakerij - verbindt mensen !
RSS

Recente posts

de camino, 3 jaar later
Column
acht weken na vertrek
zeven weken onderweg
Over het verlangen

Archief

mei 2015
september 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
oktober 2010
september 2010

Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

vijf weken onderweg

Gisteren (15 mei 2012) was ik vijf weken onderweg. Mijn tellertje stond op 2230 km. Ik had wat moeite met het vinden van onderdak. Uiteindelijk kon ik na ruim 100 km terecht in Tiebas: een klein plaatsje onder Pamplona (aan de route). Geen tijd meer voor een bijpraat-blog.
Vandaag ben ik 60 km verder gestopt in Los Arcos, bij  Logrono in de buurt.
De laatste vier dagen, na Oloron waren schitterend (en stevig).
Zondag ben ik aan de Col de Somport begonnen. De pas over de Pyreneen. Volgens het routeboekje kon een geoefende fietser met bagage de pas in een dag 'nemen'. Ik was daar voor mezelf niet zo gerust op. Maar het is gelukt ! Ik was superblij. Het was bedekt weer, met laaghangende bewolking. Goed fietsweer (voor mij dus). Het was zondag, dus weinig (vracht)verkeer. En ik was 15 kg bagage kwijt en dat scheelt een stuk in de klim. Het eerste stuk, naar Etsaut was sowieso een mooi stuk, dat niet te steil omhoog ging. Daarna kwam 20 km stevig klimmen. Helaas in die laaghangende bewolking, zodat ik van de hele pas niets gezien heb. Bovenop (1640 m) even gerust en wat gedronken. Daarna was het 35 km naar beneden. Het eerste stuk nog koud. Maar al snel verscheen de spaanse zon en kon ik zien in welk landschap ik reed. Droger en minder weelderig dan het franse. En zo bereikte ik na 87 km opgewekt Jaca en belandde in een auberge. Helaas in het hoekje van de harde snurkers op de slaapzaal: dus weinig geslapen. Jaca ook nog even ingewandeld; helemaal gelukkig. Ik was in Spanje, een andere wereld ! Dat was zondag.
Maandag daarop meteen weer zo'n klim (naar 1300 m hoog). Om het Monasterio San Juan de la Pena te zien. Dat was de reden waarom ik de Somport over was gekomen (in plaats van de Roelandpas). Dat kleine, adembenemende klooster, gebouwd onder een overhangende rots; zo compact en zo 'volmaakt'. Van de kloostergang stonden alleen nog de zuiltjes, met prachtige kapitelen. Dit te zien, was een van de doelen van mijn reis. Schitterend en ontroerend tegelijk. De afdaling daarna was op zich ook een avontuur, met zwevende gieren om je heen. Uiteindelijk overnachtte ik in de dorpsherberg van Berdun; een hooggelegen stadje op een bult in het landschap, dat vroeger de toegang tot het Ansodal bewaakte.
Dinsdag mijn lange trip door zeer afwisselende landschappen (oude vulkanische activiteit ?, een stuwmeer) en door de kloof van Lumbier. Een door de rivier de Irati uitgesleten diepe kloof, waar vroeger een trambaan in de rotswand uitgehakt was; de route volgde het oude trace. Dat was echt indrukwekkend en een beetje beklemmend zelfs. Gieren zwierven bij bosjes door de lucht. Wat een ontzettend oud landschap !
Na Lumbier volgde een glooiend dal, helaas wel vnl. geleidelijk omhoog. Mijn doel was Artaiz, waar volgens mijn boekje slaapgelegenheid moest zijn (zonder nadere specificatie). Dat klopte wel, alleen was er niemand thuis. Bij een buurman gebeld, die me adviseerde gewoon even te wachten. Het was half vijf. Na een tijdje de buurman nog eens gevraagd; of hij een telefoonnummer van die mensen had. Hij belde zelf en bracht slecht nieuws: ze zouden pas laat terug zijn. In een volgend dorp zou een auberge zijn. Toen ik daar aankwam bleek het hotel gesloten. Dan maar weer door. En zo werd het zeven uur voor ik in Tiebas in een pelgrims-auberge belandde. Wat was ik weer blij met m'n zelfbereide maaltijd, een douche en een bed. Geen snurkers, maar toch weinig geslapen op zo'n zaal.
Vandaag (woensdag) toch ook iets van 60 km gedaan; lekker weer, wat heuveliger dan gister. De hermitage van Eunate gezien, een kleine kapel, omgeven door een arcade met 35 boogjes. Sober, maar perfekt. Prachtig in het landschap. De steden Puenta la Reina en Estella doorkruist. Veel kerken gezien, maar toch was ik blij dat ik weer 'buiten' was. De route was niet geweldig omdat ie om een snelweg heen slingerde. Ondertussen krijg ik diep respect voor de lopende pelgrims, die door deze warmte hun last veel langzamer vooruit brengen dan ik. Het zijn er best veel; zo af en toe zie ik een fietser. Het gaat lekker; ik voel me goed en geniet met volle teugen (en zweet me een ongeluk). Ik slaap vannacht in een pelgrims-hostel, lekker op een eigen kamer.
Groet uit Los Arcos (met een heel bijzondere kerk met Jacobs-beeld).
kees

7 Reacties op vijf weken onderweg:

Comments RSS
loekie on donderdag 17 mei 2012 15:13
Lieve Kees, Fijn dat het genieten toch de boventoon voert. Wij gaan morgen ook op reis, maar dan met de auto. Veel liefs Loekie en henk
Reageren op een reactie


Mieke Willems on donderdag 17 mei 2012 16:26
Beste Kees, Mijn complimenten. Ik vind dat je goed doortrapt en van vermoeidheid is weinig te bespeuren, althans in je teksten. En na 100 km geen behoorlijke rustplaats, dat is niet leuk!! Zonet heb ik even naar de echtgenoot van een vriendin staan kijken die bij de koepoortbrug langs kwam, de laatste 2 km. van de Golden ten loop. Hij is 72!! Voor haar en mezelf had ik een stoeltje mee genomen. (Zij heeft last van haar rug) Voor mezelf had het achteraf niet gehoeven, niet dat ik mee had willen lopen, maar op een stoeltje langs de lijn, is het andere uiterste. Ik denk dat de uitzichten waar jij langs fietst echt geweldig zijn.Daar kunnen geen toeschouwers langs de lijn tegen op. Maak je ook foto's, die je aan ons laat zien, met het verhaal? Op tekenles begreep ik dat Mike je ook heeft gevonden, Hij sprak afgelopen maandag n.l. lovende woorden over je. Ik ga nu weer even verder met het lezen de dagen die ik gemist heb. Groetjes Mieke Willems
Reageren op een reactie


Mieke Willems on donderdag 17 mei 2012 16:42
HOI Kees, Toen ik mijn vorige mailtje schreef, had ik maar een gedeelte van jouw mail gelezen. Ik had toen nog niet gelezen dat de mensen niet thuis waren en het Hotel in het volgende dorp gesloten. Ik krijg steeds meer espect voor je goeie humeur dat ook bij dit soort tegenslagen, gewoon overeind blijft. Jammer dat je ´s avonds blijkbaar toch niet moe genoeg bent dat je overal doorheen slaapt. Het lijkt wel op zo´n sprookjesverhaal van snurkende reuzen. Het verhaal weet ik verder niet meer. Beste Kees, weer een paar heel fijne dagen met mooi weer toegewenst! Groetjes Mieke
Reageren op een reactie


Marjan Waltman on donderdag 17 mei 2012 17:28
Lieve Kees, Wat ben je al ver! Ik kan al je tochten en ervaringen nauwelijks bijhouden! Ik benijd je best een beetje. Zo te horen geeft de reis je veel voldoening en energie, heel mooi. Embrace, Marjan
Reageren op een reactie


Ria Ll on donderdag 17 mei 2012 23:14
Lieve Kees, Vanavond heb ik samen met Adinda gedetailleerd naar je laatste week-etappes gekeken via Google Maps. Leuk zeg. Fijn dat het allemaal zo goed verloopt. Bedankt voor je pakkende beschrijvingen. Op email heb ik meer geschreven. Goede reis. Ria
Reageren op een reactie


Frits Doeleman on vrijdag 18 mei 2012 17:11
hoi Kees, ik krijg zo gaan de weg steeds meer respect, wat een prestatie zeg! Je verslagen lezen als een goed boek leuk om het allemaal te volgen. veel plezier nog mooi (fiest)weer groetjes Frits
Reageren op een reactie


Maria Salomons on vrijdag 18 mei 2012 21:01
Hoi Kees, het routeboekje klopt hoor, als jij geen geoefend fietser bent, wie dan wel?
Reageren op een reactie

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment