de KennisMakerij - verbindt mensen !
RSS

Recente posts

de camino, 3 jaar later
Column
acht weken na vertrek
zeven weken onderweg
Over het verlangen

Archief

mei 2015
september 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
oktober 2010
september 2010

Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

Oloron-Ste.Marie

Vrijdag 11 mei 2012 ben ik in Oloron-Ste.Marie aangekomen. Voor de statistieken: met 1974 km op mijn tellertje. Oloron is de plaats waar mijn route de Pyreneen overgaat. De Somport-pas. Daar ga ik zondag aan beginnen. Vandaag, zaterdag, heb ik een rustdag, in een eenvoudig hotel op een zolderkamertje. Maar met avondmaaltijd; heerlijk.
Ik heb vrijdag na aankomst (ik was vroeg, want het was een kort traject) heb ik bij het postkantoor drie speciale dozen naar huis opgestuurd met de kampeerspullen en m'n slaapzak enzo. Dat is nogal ingrijpend, eigenlijk. Niet alleen omdat ik nu 15 kg lichter ben (!), maar vooral omdat ik nu de mogelijkheid kwijt ben om ergens m'n tent op te slaan. Ik ben nu geheel afhankelijk van gites, refugio's, chambres, hotels. Spannend hoe dat zal gaan. Ik ben nu misschien meer pelgrim en minder reiziger.
Ik zette in een eerdere blog het gedicht van Kavafis (Ithaka). Nu zal ik het 'Gebed van de pelgrims op weg naar Compostella' opnemen. Ik kreeg dat van twee aardige mensen die in de kathedraal van Cahors namens het Franse genootschap pelgrims welkom heetten. In een nederlandse vertaling ! Het gebed ademt een andere sfeer dan het gedicht van Kavafis. Het trof me, omdat het verwoordde wat er regelmatig in mijzelf ook opwelde. Je wordt op zo'n tocht behoorlijk op jezelf teruggeworpen en dan heb je wel behoefte aan beschutting.
Afgelopen woensdag in Montesquiou had ik een vreemde ervaring. Ik zat te lunchen op een bankje in de schaduw en opeens dacht ik: wat zien die wolken er vreemd uit. Het was een stralende dag en de besneeuwde toppen van de Pyreneen hingen in de lucht !  Fascinerend gezicht. Vanaf die dag zijn de Pyreneen niet meer uit beeld geweest. Heel langzaam kwam ik dichterbij. De laatste drie dagen (woensdag van Castera-Verduzan naar Marciac 59 km,donderdag naar Espoey 55 km en vrijdag naar Oloron 56 km) heb ik drie schitterende tochten gemaakt. Vrijdag met bijna permanent uitzicht op de Pyreneen. Ik reed hoog op de flank van een heuvel tegenover de voet van de Pyreneen. Dat leverde regelmatig adembenemende uitzichten op. Dan ben je klein en ook trots dat je dat op je fietsje kan doen.
Ik vroeg  me af wat het met mensen doet als je je hele leven tegen die horizon-vullende muur aankijkt. Wil je dan niet weten wat er achter ligt ? En hoe is het om nooit de wijde horizon van de zee te zien ?
Morgen begin ik aan het derde deel van de reis, door Spanje.
Hartelijke pelgrimsgroet,
kees

2 Reacties op Oloron-Ste.Marie:

Comments RSS
Maria Salomons on zaterdag 12 mei 2012 20:08
Over het opsturen van je spullen: "alles wat je niet meeneemt, is mooi meegenomen."
Reageren op een reactie


Sylvia Coenen on dinsdag 15 mei 2012 08:56
Beste Kees, Mooi om zo je berichtjes te lezen. Heb respect voor je hoor. Succes en geniet van al het moois. Sylvia
Reageren op een reactie

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment