de KennisMakerij - verbindt mensen !
RSS

Recente posts

de camino, 3 jaar later
Column
acht weken na vertrek
zeven weken onderweg
Over het verlangen

Archief

mei 2015
september 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
oktober 2010
september 2010

Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

Weemoedig afscheid

Leonard Cohen heeft recent een nieuwe CD uitgebracht. “Oldideas” heet ie en er staan weer prachtige nummers op. Het openingsnummer heet “Going home”; hij drijft daarin een beetje de spot met zichzelf. “I want to speak with Leonard; he is a sportsman and a shepherd; he is a lazy bastard, living in a suit”. Dat liedje zat in mijn hoofd toen ik me op de laatste dag van mijn werkend bestaan op kantoor meldde. De uitnodiging voor mijn afscheid deed kond van mijn sportieve prestaties op de schaats en op de fiets, alsof ik een echte sportsman ben. Ik moest daar wel om lachen. Want de luie donder die Cohen bezingt komt meer in de buurt: ik fiets omdat je er bij kunt zitten. En dat pak, mijn dagelijkse vermomming als ambtenaar, kan straks ook in de kast. Als herder had ik maar een kleine kudde: de afdeling die bij de gemeente over Internationaal Beleid gaat. Ze hadden de geraniums al klaar gezet op mijn bureau, zodat ik me vast achter de geraniums zou thuis voelen. Going home !
 
Het was het begin van een schitterende dag, die een waardig slot was van mijn werkende bestaan. Ik had er best tegen op gezien, tegen dat afscheid, omdat ik geen flauw idee had wat me te wachten stond (en dat is niets voor mij). Maar ook omdat ik een dubbel gevoel had bij dit einde: de vrijheid lokt, maar het samenwerken met al die leuke mensen in interessante projecten, dat werk waar ik jaren mijn ziel en zaligheid in heb gestopt houdt ook opeens op. De laatste weken waren al een beetje afbouwen geweest. En dan is het einde opeens daar.
 
Het werd een drukke dag. Ik had een vrolijk pak aan gedaan, dat door een collega in zijn “fashion tweet” werd geprezen. Er was taart en er werden mooie woorden gesproken. Er was ontroering om het einde van jarenlange saamhorigheid. Deze kleine “kudde” was de basis van waaruit ik de laatste jaren heb gewerkt en dat voelde goed. Gelukkig blijven ze in goede handen achter. Een feestelijke lunch waar Gré bij het programma aansloot, een video conferentie met partners in een internationaal project, nog meer taart met weer andere collega’s en een geanimeerde en drukbezochte afscheidsreceptie. Mooie cadeaus, bloemen, boeken, wijn, veel goede herinneringen en waardering.
 
’s Avonds een heerlijk diner met de intieme kring van naaste collega’s. We hebben veel gelachen en een traan weggepinkt. Ik ben een dankbaar mens voor zo’n afscheid. Het helpt om het werk los te laten. Nu begint het aftellen voor m’n tocht naar Santiago.
 

0 Reacties op Weemoedig afscheid:

Comments RSS

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment