de KennisMakerij - verbindt mensen !
RSS

Recente posts

de camino, 3 jaar later
Column
acht weken na vertrek
zeven weken onderweg
Over het verlangen

Archief

mei 2015
september 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
oktober 2010
september 2010

Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

de camino, 3 jaar later


Roncesvalles, de camino 3 jaar later

01. Gré en Kees Kruijff vertrekken 15 april (géén KennisMakerij-avond dus) voor drie weken naar Spanje. Ze zullen er de eerste twee weken "hospitaleren" in Roncesvalles (Noord-oost Spanje). Na die twee weken rijden ze door naar Santiago de Compostela. Kees is daar drie jaar geleden per fiets naar toe gereden.  Leuk om die plek samen te bezoeken !
Hospitaleren betekent dat ze, met vier andere oud-pelgrims, de pelgrimsherberg in Roncesvalles gaan runnen.

Column

50 dagen camino naar Santiago: over de worsteling met de chaos en het opkrabbelen na tegenslag
 
Toen ik met iemand sprak over mijn plan om naar Santiago de Compostella te fietsen, keek zij mij verbaasd aan. “Ben jij dan katholiek ?” vroeg ze. Kennelijk vond zij dat het ondernemen van een pelgrimstocht of een bedevaart iets is dat alleen katholieken doen. Die opmerking bleef wel een beetje knagen. Want waarom gaat deze rechtgeaarde calvinist op pelgrimsreis naar Santiago ? Een plek die gewijd is aan Sint Jacobus, San Iago, één van de discipelen van Jezus, die volgens de legende in Santiago zijn laatste rustplaats heeft gekregen.

acht weken na vertrek

Dinsdag 5 juni 2012. Acht weken geleden vertrok ik van huis voor mijn fietstocht naar Santiago de Compostella. Donderdagavond 31 mei 2012 kwam ik, ruim 7 weken na vertrek, weer thuis aan, na twee dagen treinen door Spanje en Frankrijk. Het was een beetje vreemd en onwerkelijk weer in de vertrouwde omgeving te zijn. Nu denk ik met een zekere weemoed en heimwee terug aan mijn tocht. Het was een geweldige ervaring. Ik heb "veilig en wel het einde van mijn reis bereikt" en ik ben "rijk aan genaden en deugd weer thuis aangekomen, zonder letsel en vervuld van een goede en gezonde vreugde" (om het in termen van het pelgrimsgebed te formuleren).

zeven weken onderweg

Vandaag, dinsdag 29 mei 2012, ben ik zeven weken onderweg. Dank voor de felicitaties voor het bereiken van Santiago. Het is geweldig om hier te zijn en te genieten van de stad en de drukte op het plein voor de kathedraal. Ik zag dat de blog weer werkte; dus ook het verhaal over het verlangen staat er nu op.
Vandaag ben ik met de bus naar Fisterra geweest. Finis-terra ook wel genaamd: het einde van de wereld. En het einde van mijn tocht. Het was een prachtige busrit van 2,5 uur langs de kust; steeds weer om een volgende baai heen, door talloze dorpjes.

Over het verlangen

Donderdag 24 mei 2012. Santiago nadert. En opeens realiseer ik me dat 'het' dan voorbij is. Zoals een vriendin Bloem citeerde: 'de vervulling is het einde van de droom'. Ik wilde nog iets schrijven over het verlangen dat aan deze reis ten grondslag ligt. In het begin heb ik daar ook al iets over geschreven. Ik moet zeggen dat het denken tijdens de reis tamelijk fragmentarisch was: fietsen is een niet erg meditatieve bezigheid (in tegenstelling tot wandelen). Maar hoe dan ook: pelgrimeren is ook een innerlijke reis en er gebeurt van alles met je, dat je zelf nauwelijks beseft.

Santiago

Zondag 27 mei 2012, eerste pinksterdag, arriveerde ik, in de regen, in Santiago. Op het plein voor de kathedraal heb ik de heer op mijn blote knietjes gedankt voor deze behouden aankomst. Het was een vreemde gewaarwording; ik voelde me een beetje hulpeloos. Wat nu ? De routine van bijna zeven weken onderweg zijn valt van je af. Maar ook de spanning van het avontuur elke dag valt weg. Het doel is bereikt, ik ben geweldig blij.
Omdat ik koud en nat was heb ik een hotel opgezocht. Voor drie nachten: ik wil nog met de bus naar Finisterra en ik moet vast nog het een en ander regelen voor m´n terugreis.

Zes weken onderweg

Met vandaag, dinsdag 22 mei 2012, meegerekend ben ik zes weken onderweg. Ik heb nu ruim 2700 km op de teller staan. Maar langzamerhand wordt het minder belangrijk hoe ver ik van huis ben dan hoever het einddoel Santiago nog is. Nog 320 km ongeveer door een bergachtig en heuvelig traject. Ik wil daarna Fisterra nog bezoeken, maar waarschijnlijk ga ik met de bus op en neer. Anders is het nog twee dagen fietsen.  Vandaag ben ik door Leon gereden. Het trok me niet aan om in de stad te overnachten. De kathedraal was prachtig en er was nog veel meer moois te zien, maar ik wilde door. En op een of andere manier begin ik 'gehecht' te raken aan het verblijf in de albergues. Ik zit nu in Villar de Mazarife, 30 km voorbij Leon en 35 km voor Astorga. Het is mooi weer; ik was er vroeg. De albergue heeft een mooi terras op de binnenplaats en je kunt er eten. Wat wil een pelgrim nog meer ? De afgelopen drie dagen waren niet de meest meeslepende van de tocht. Zondag vertrok ik onder een dreigende hemel uit Burgos, waarna het vrij snel begon te regenen. De drie 'Koga-mannen' bleken in hetzelfde hotel als ik gezeten te hebben. Onderweg kwam ik ze weer tegen; in de regen. We trokken een tijdje samen op en dronken samen koffie. Zij bleven wat schuilen voor de regen, maar ik wilde door. Het rijden in de regen viel eigenlijk best mee en het landschap was best aangenaam. Vanaf Castrojeriz werd het landschap open en licht golvend. Toen ik een lunchplekje zocht dook opeens een oude kapel op, waar Italiaanse vrijwilligers een refugio dreven (vlakbij de brug over de rivier Pisuerga). Ik dronk er koffie, kreeg een stempel en at mijn lunch. Voor mij was dit een klein wondertje. Ik bereikte vervolgens Fromista (78 km) prima en had daar een gezellige avond met een paar lopers. Fromista heeft trouwens ook een mooi kerkje. Maandagmorgen daarop zat ik al om half acht op de fiets, want al die lopers gingen ook vroeg op pad. Het werd een dag kilometers maken over een saaie vlakte, met harde wind tegen. Het was koud en dreigend, maar het heeft niet geregend. Ik heb nog 15-20 km samen met de lopers over 'hun' gravelpad gereden. Het was er best druk, dus het 'bon camino' was niet van de lucht. Dit stuk van de route is voor lopers extra zwaar: geen beschutting, saai, geen voorzieningen. Gelukkig geen zon (!) en geen regen. Wel die wind. Verdorde velden heb ik trouwens niet gezien, het was redelijk groen overal. Koffie met wat lekkers in Sahagun, waar ik ook wat rondgereden en rondgekeken heb. Maar ik ben doorgereden naar El Burgo Ranero (77 km), waar ik m'n intrek nam in een gezellige albergue. Daar kon ik eindelijk weer eens zelf koken en koffie/thee zetten. En de beheerder was zelf een (race)fietser, dus die had olie voor de ketting en een pomp voor de banden. Prettig. Lekker geslapen zelfs; ik begin het te leren. Vandaag, dinsdag, was de rit naar Leon ook een beetje saai. Het stedelijk gebied kondigde zich al snel aan: allemaal dorpen langs de weg. Na Leon werd het landschap weer wat heuveliger (ik vond het bijna prettig om weer een heuvel op te moeten, na al die saaie vlaktes), maar het bleef er een beetje armelijk uit zien. Na 74 km vond ik het welletjes en streek neer in dit aardige dorpje. Tot zover de update vanuit een zonnig Spanje. Pelgrimsgroet van kees.   

Bericht uit Burgos

Vandaag zaterdag 19 mei 2012 was ik na een korte rit al om kwart over negen ('s morgens) in Burgos. Dat kwam zo: donderdag en vrijdag had ik lekker lange stukken gedaan (donderdag 81 km van Los Arcos naar het klooster Yuso bij San Millan en vrijdag ook 81 km naar een auberge in San Juan de Ortega. Dat ligt maar 35 km van Burgos vandaan. En omdat de lopers vanmorgen al om kwart over vijf begonnen te rommelen, was ik ook vroeg op  en reed om half acht weg. In laaghangende bewolking. Het was een vrij vlakke rit, dus ik was er zo.

vijf weken onderweg

Gisteren (15 mei 2012) was ik vijf weken onderweg. Mijn tellertje stond op 2230 km. Ik had wat moeite met het vinden van onderdak. Uiteindelijk kon ik na ruim 100 km terecht in Tiebas: een klein plaatsje onder Pamplona (aan de route). Geen tijd meer voor een bijpraat-blog.
Vandaag ben ik 60 km verder gestopt in Los Arcos, bij  Logrono in de buurt.
De laatste vier dagen, na Oloron waren schitterend (en stevig).
Zondag ben ik aan de Col de Somport begonnen. De pas over de Pyreneen. Volgens het routeboekje kon een geoefende fietser met bagage de pas in een dag 'nemen'.

Gebed van de pelgrims

Gebed van de pelgrims
op weg naar Compostella
God, U die Uw dienaar Abraham wegriep
uit de stad Ur der Chaldeen
en die hem beschermde
gedurende heel zijn reis;
U die gids was van het Hebreeuwse volk
op de tocht door de woestijn;
Wij vragen u ons te begeleiden,
wij, uw dienaars, die uit liefde voor Uw naam,
deze pelgrimstocht ondernemen
naar St. Jacques de Compostella.
Wees voor ons,
metgezel op de reis,
gids op de kruisingen van wegen,
steun bij vermoeidheid,
verdediging bij gevaar,
beschutting op de weg,
schaduw in de hitte,